Intymne spotkanie z arcydziełami repertuaru fortepianowego w wykonaniu Piotra Anderszewskiego. Późne miniatury Brahmsa oraz sonata Beethovena złożą się na wieczór pełen skupionego piękna i subtelnych niuansów.

PROGRAM

Franz Schubert
Sonata fortepianowa nr 19 c-moll, D 958

Johannes Brahms
Siedem fantazji op. 116

Johannes Brahms
Trzy intermezza op. 117

Johannes Brahms
Sześć utworów fortepianowych op. 118

Johannes Brahms
Cztery utwory fortepianowe op. 119

Ludwig van Beethoven
Sonata nr 32 c-moll op. 111

WYKONAWCA

Piotr Anderszewski – fortepian

Arcydzieła muzyki fortepianowej wiedeńskich mistrzów Johannesa Brahmsa i Ludwiga van Beethovena znajdą się w programie recitalu znakomitego polskiego pianisty Piotra Anderszewskiego.

Po wczesnych sonatach fortepianowych, które Robert Schumann określił mianem zakamuflowanych symfonii, Johannes Brahms powrócił do twórczości na fortepian solo dopiero w późnym okresie życia. Jego ostatnie dzieła fortepianowe tworzą cztery zbiory krótszych utworów, wydane w latach 1891–1893 pod numerami opusowymi 116–119. Ich melodyjność i skondensowana forma sprawiają, że można je postrzegać jako swoiste abstrakcyjne pieśni instrumentalne, utrzymane jednak w charakterystycznym dla Brahmsa subtelnym i wyrafinowanym stylu fortepianowym.

Ostatnia sonata fortepianowa Beethovena stanowi jedno z najważniejszych osiągnięć jego późnej twórczości i symboliczne zwieńczenie całego dorobku sonatowego. Nietypowo składa się zaledwie z dwóch części: po dramatycznej i pełnej pasji części pierwszej następuje rozbudowana Arietta z wariacjami, w której prosty temat stopniowo przeobraża się w muzykę o niemal nieziemskim charakterze. Powstałe w latach 1821–1822 dzieło prowadzi słuchacza od zmagań i napięcia ku spokojowi i pojednaniu – jak gdyby Beethoven swoją trzydziestą drugą sonatą ostatecznie żegnał się z całym gatunkiem.